#ไมรักชยอกี

Self-Hypnotized

Hidden Chapter

#ไม่รักชยอกี

“อันนี้ระดับผู้เชี่ยวชาญหรอครับ”

         คนโตกว่าโน้มตัวลงจะสายตาอยู่ในระดับเดียวกับคนตรงหน้า รอยยิ้มอันแสนเจ้าเล่ห์และสายตาที่ชวนให้รู้สึกวาบหวามนั้นกำลังทำให้ก้อนเนื้อในอกของอีกฝ่ายทำงานอย่างหนัก 

“ใครจะไปเก่งเท่าคุณนะละครับ” กระแทกเสียงพร้อมบึนปาก

“คุณเก่ง”

นิ้วเรียวถูกยกขึ้นเพื่อเกลี่ยไล้ตามกรอบหน้าสวย สัมผัสอันแผ่วเบาจากปลายนิ้วยังคงไล้ไปมาเรื่อยๆอย่างนึกสนุก เขากระตุกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นผู้เชี่ยวชาญกำลังเขินแบบนี้

“ผมหยุดไม่ได้แล้วนะครับ” เสียงสากกล่าวพร้อมกับเลื่อนตัวเข้ามากระซิบที่ข้างหู

“พายก็ไม่ได้บอกให้คุณหยุดนี่ครับ” ก้มหน้างุดและเม้มปากแน่นเพราะเขินอาย

คณานับหัวเราะเบาๆเพราะนึกเอ็นดูเด็กน้อยวัยยี่สิบสามปีที่ดูจะเสียอาการเอามากๆ มือหนาค่อยเชยคางเรียวขึ้นให้สบตา 

ไวเท่าความคิดริมฝีปากหนาประทับลงบนกลีบปากเนียนนุ่มนั่นทันที เขาดันร่างบางไปจนชิดกำแพงที่ห่างออกไปแค่ไม่ถึงก้าว เขาเพียงมอบสัมผัสอันแผ่วเบาด้วยการดูดเม้มเบาๆที่กลีบปากล่าง และกอดรัดร่างบางนั้นไว้แนบชิดตัว โดยไม่ลืมที่จะลูบไล้สำรวจเรือนร่างที่กำลังอ่อนโอนตามสัมผัสที่ถูกส่งให้

มือหนากำลังเล่นสนุกอยู่ภายใต้เสื้อยืดสีขาวทำหน้าที่ได้ดีจนปันความสุขเผลอเปิดปากเพื่อต้อนรับการรุกล้ำของลิ้นร้อนที่ดูจะหื่นกระหายความหวานจวนจะลงแดง เขาดูดดุนลิ้นเล็กๆนั้นราวกับว่ามันคือเยลลี่แสนอร่อย เสียงจากกระทำนั้นทำเอาคนตัวเล็กอายม้วน แต่ก็ต้องแอ่นตัวรับพร้อมยกแขนโอบรัดรอบคออีกฝ่ายไว้ ต่อให้แผ่นหลังเล็กจะพิงกำแพงอยู่ครึ่งหนึ่งก็เถอะ ความรู้สึกวาบหวามที่ถูกส่งมาแบบนั้นความเรียวก็รู้สึกเปลี้ยขึ้นมาเสียดื้อๆ

“อ๊ะ...”

เสียงหวานที่ทักท้วงขึ้นทำให้คนโตกว่ายอมถอนริมฝีปากออกเพื่อให้อีกคนได้หายใจ เขายิ้มมองเหงื่อกาฬเม็ดเล็กๆเริ่มผุดออกมาจากกิจกรรมเมื่อครู่ ริมฝีปากหนาก็เริ่มเดินทางสำรวจใบหน้าน่ารักอีกครั้งเริ่มตั้งแต่ที่ขมับไล่มายังพวงแก้มเนียนนุ่มที่กำลังขึ้นสีแดงไล่มายังใบหู

"พายหนาว" ขนลุกไปหมดทั้งตัวแต่จะพูดเหตุผลจริงไปมันก็น่าอาย

“ลืมไปเลยว่าคุณเปียกอยู่ ผมควรพาคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้า” เขาหยุดกิจกรรมชั่วคราวแล้วกระซิบตอบ

ปันความสุขถูกรวบตัวขึ้นมาโดยที่ตัวเองก็ไม่ได้มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะขัดขืน เดินมาสักพักคณานับก็หยุดที่ทางเดินเล็กๆระหว่างห้องทั้งสองฝั่ง

“ห้องคุณ ห้องผม หรือตรงนี้ดีครับ”

คำถามแบบนี้มันทำให้คนตอบถึงกับหน้าขึ้นสีไปอีก ปันความสุขทุบที่อกระบายความเก้อเขิน

“ตีผม ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับ” นึกสนุกที่เห็นคนเก่งเสียอาการแบบนี้

“ห้อง...พาย” หลุบตาลงอีกครั้งเพราะไม่อยากจะมองสายตาที่ชวนให้ใจเต้นไปมากกว่าเดิม

“ก็แค่นั้น”

วางร่างเล็กลงทันทีที่มาถึงห้องคณานับไม่ลืมที่จะกดล็อคประตู แล้วรีบช่วงชิงลมหายใจของอีกฝ่ายอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมาในครั้งนี้ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกได้ถึงแก่นกายใหญ่ที่กำลังเสียดสีอยู่บริเวณท้องน้อยตามจังหวะร้อนแรงที่อีกคนส่งมา เขาดูดดุนลิ้นเล็กนั่นอย่างไม่รู้เบื่อ ในขณะที่ปันความสุขเองก็เกินที่จะต้านทานความต้องการของตัวเองตอนนี้ มือบางข้างขวาสอดแทรกเข้าไปใต้เสื้อเพื่อสัมผัสลอนกล้ามเนื้อสวยและยอดอกสีเข้มที่กำลังชูชันภายใต้เสื้อยืดสีขาวนั้น  ส่วนข้างซ้ายยังจับกุมที่บ่าหนานั่นเพื่อหาที่ยึดเกาะ  คณานับเริ่มใช้มือรุกล้ำเข้าไปสัมผัสกายเนื้อเรียบเนียบที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้า เขาลูบไล้ผิวสวยตามจังหวะที่ดูดดุนขนมเยลลี่รสโปรด แล้วค่อยเลื่อนมือมาบีบเค้นก้นงอนบ้าง

“อื้อ...”

เสียงครางหวานท้วงจนคณานับยอมละริมฝีปากหนาออก แล้วค่อยเลื่อนมาโลมเลียบริเวณซอกคอขาวแทน ดูดเม้มอย่างบางเบาแล้วค่อยรุนแรงขึ้น จนร่างบางเอียงคอเพื่อรับสัมผัสตามสัญชาตญาณ ความรู้สึกแปลกใหม่ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับขบเม้มเบาๆที่บ่ากว้าง พร้อมทั้งยกมือข้างหนึ่งจิกบ่าอีกคนไว้เพื่อระบายความเสียวซ่านที่วิ่งพล่านอยู่ในร่างกาย ปากบางอ้าออกนิดหน่อยเพื่อช่วยหายใจ ในขณะที่ตาสวยกำลังหลับพริ้มเพราะเรียวลิ้นที่กำลังเล่นสนุกอยู่ที่ซอกคอของตัวเอง

“ผมถอดนะครับ” ยอมละความสนใจจากซอกคอขาวเพื่อมากระซิบเบาๆที่ข้างหูของคนตัวเล็ก และไม่ลืมที่จะขบเบาๆที่หูหลังจากถามเสร็จ

“ต้องถามด้วยหรอครับ” หน้าแดงเป็นมะเขือเทศอีกครั้ง ทำไมคณานับถึงชอบแกล้งเขาอยู่เรื่อย

คณานับละมือออกจากสะโพกแล้วค่อยๆดึงกางเกงวอร์ม และกางเกงชั้นในที่เป็นอุปสรรคขัดขวางจนร่วงลงไปบนพื้น  แล้วค่อยมาถอดเสื้อยืดสีขาวบางออกจนปันความสุขเหลือแค่ร่างเปลือยเปล่า คนขี้แกล้งยืนมองแล้วกลับยิ้มออกมาเสียอย่างนั้น ทำเอาอีกคนหงุดหงิดหน้าง้ำ

“จะทำอะไรก็ทำสิครับมองอยู่ได้” แหวใส่ไปแบบนั้นแต่ความจริงคือทั้งเขินทั้งอายจะบ้าอยู่แล้ว

“ถอดให้ผมหน่อยสิครับ ผมก็เปียกนะ” ยิ้มตาหยีให้อีกคนแล้วแกล้งยืนนิ่งๆตรงนั้น

ปันความสุขก้มหน้างุดแล้วใช้มือเล็กทั้งสองข้างถอดเสื้อยืดของอีกคนออกจนเผยให้เห็นลอนกล้ามเนื้อสวยที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างดี เพราะแรงดึงดูดบางอย่าง มือเล็กกำลังเลื่อนสัมผัสบนลอนนั้นอย่างหลงไหล นิ้วโป้งเล็กเกลี่ยเบาๆที่ยอดอกสีช็อคโกแลตของอีกคน จนคนถูกลวนลามกระตุกยิ้ม เขาอุ้มร่างเล็กไปวางบนเตียงอย่างแผ่วเบา แล้วจัดการถอดกางเลยนอนลายทางของตัวเองออกซะ

แก่นกายใหญ่ของคนตรงหน้าทำเอาเด็กน้อยที่ถูกวางลงบนเตียงเมื่อครู่หน้าแดงจัด คนโตกว่านั่งลงบนเตียงแล้วเดินด้วยเข่าจนมาถึงบริเวณกลางลำตัวของเด็กน้อยขี้อาย ขาเรียวถูกจับถ่างออกเพื่อให้ตัวเขาสามารถแทรกเข้าไปได้ แขนขวาของคณานับท้าวบนเตียง ส่วนมือซ้ายก็กำลังเล่นสนุกกับยอดอกสีหวาน พร้อมกดจูบอีกครั้งด้วยสัมผัสที่ร้อนแรงขึ้นจนน้ำลายเหนียวไหลออกมาบริเวณมุมปากของคนตัวเล็ก เขาเลื่อนริมฝีปากลงมาสำรวจบริเวณซอกคออีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนมาลากลิ้นร้อนผ่านอกขาวอมชมพูที่คนตัวเล็กแอ่นรออยู่แล้ว มือหนาจึงเอื้อมไปประคองแผ่นหลังเล็กเพื่อช่วยพยุงร่างบางไว้

ทั้งดูดเม้มและตวัดเรียวลิ้นร้อนที่นั่นจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้องนอน เพราะไม่อยากหลุดเสียงน่าอายออกมาอีก ปันความสุขจึงยกนิ้วชี้ขึ้นมาดูดไว้ ปลายเท้าทั้งสองข้างจิกลงบนที่นอนจนยับยู่ยี้ แต่ทว่าคนขี้แกล้งกลับไม่ยอมหยุด เขาเลียวนบนยอดอกสีหวานจนร่างบางแอ่นไปมาเพราะความต้องการที่ฟุ่งพล่านทั่วร่างกาย 

“คะ...คุณนะ... อ้ะ... พาย”

คณานับกระตุกยิ้มกับสรรพนามที่คนตัวเล็กเหลอครางออกมา แล้วกลับไปประกบริมฝีปากเล็กนั้นอีกครั้ง เขาดันร่างบางไปจนแผ่นหลังชิดหัวเตียง มือซ้ายของคณานับยังรัดรอบเอวบางไว้เพื่อประคอง ส่วนมือขวาที่ใช้ยันเตียงเมื่อครู่เลื่อนมาสัมผัสที่แก่นกายเล็กแล้วจับถูมันขึ้นลงในจังหวะเนิบนาบ จนคนตัวเล็กยอมครางเสียงหวานออกมาในแบบที่เขาพอใจ แขนเล็กสอดผ่านใต้แขนแกร่งเพื่อเกาะแผ่นหลังใหญ่ พร้อมจิกจนเกิดรอยแดงตามเล็บที่ลากผ่าน

“พาย... อ๊ะ”

ยังไม่ทันพูดคนขี้แกล้งก็ขยับมือขึ้นลงในจังหวะที่รวดเร็วขึ้นอย่างนึกสนุก  สะโพกมนหมุนร่อนเพื่อตอบรับสัมผัส  บรรจงจุมพิตที่ขมับซ้ายอย่างแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลมก่อนจะเริ่มต้นบทเรียนรักบทต่อไป 
คณานับเหยียดขาออกนิดหน่อยเพื่อให้ขาเรียวพาดบนขาตัวเองแล้วดันตัวเข้าไปชิด แก่นกายใหญ่ที่ถูกปลุกกำลังเสียดสีกับท้องน้อยของอีกคนตามจังหวะการตอบรับของร่างกายที่ปันความสุขตอบสมองต่อสัมผัสจากมือเขา

“คุณ...นะ... อ๊ะ... พ...พาย... ทำ...”

“ทำอะไรครับ” ถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว ช่วยไม่ได้ก็แฟนเขาน่ารักนี่

“ทำเลย...”

หัวเราะในลำคอพร้อมสาวมือเร็วขึ้นจนปันความสุขต้องครางออกมาอีก มือเล็กที่เกาะหลังเขาอยู่จิกแรงขึ้นเพื่อระบายอารมณ์ เมื่อเห็นว่าอีกคนใกล้เสร็จแล้ว คณานับจึงค่อยเลื่อนตัวออกเพื่อให้ง่ายต่อการครอบครองแก่นกายเล็กนั้นด้วยปาก เขาดูดขึ้นลงจนเกิดเสียงชวนเขิน ในขณะที่คนตัวเล็กก็ไม่สามารถที่จะต้านทานสัมผัสนี้ได้อีก ร่างกายที่อ่อนยวบอ่อนยวบทำให้มือเล็กทั้งสองข้างต้องท้าวเตียงเอาไว้ กำจนผ้าห่มยู่ยี้ก็ไม่สามารถต้านทานได้ สะโพกมนแอ่นรับลิ้นร้อนของอย่างเป็นธรรมชาติ หน้าสวยเงยหน้ามองเพดานหอบเสียงกระเส่าเพราะหายใจไม่ทัน ในขณะที่ขาเล็กนั่นก็ถูกเลื่อนมาลอคที่สะโพกของอีกคน

“คุณ...นะ...พาย...มะ....”

“จะไม่บอกรักผมหน่อยหรอ เห็นปกติบอกเก่งออก” อดที่จะแกล้งไม่ได้จริงๆ เขาเงยหน้าขึ้นมาถามในขณะที่นิ้วโป้งยังคงสาละวนที่ปลายแก่นกายนั้นอยู่

“อ่าห์...” รู้ว่าถูกแกล้งแต่กลับเถียงไม่ได้ ไม่รอให้อีกคนแหวนิ้วโป้งก็กดแล้วเลื่อนไปมาบนปลายแก่นกายเล็กนั่น “นิสัย อ๊ะ... ไม่ดี...”

“ผมรักคุณนะ”

“พายก็รักคุณ”

ต้องยอมเพราะความต้องการต้องถูกปลดปล่อยออกมาตอนนี้ คณานับยิ้มอย่างพอใจในคำตอบแล้วกลับไปโลมเลียแก่นกายนั้นใหม่อีกครั้งก่อนจะใช้โพรงปากของเขาครอบครองมันอีกครั้ง นิ้วเรียวของคณานับไม่ลืมที่จะสอดแทรกเข้าไปที่ช่องทางข้างหลังจนร่างบางต้องแอ่นสะโพกรับอีกครั้งเริ่มจากหนึ่ง เป็นสอง จนกระทั้งสาม

สะโพกมนยกขึ้นเพราะความเสียว เมื่อเปิดช่องทางจนสำเร็จคณานับก็ขยับมันเข้าออก พร้อมกับเร่งจังหวะที่ปากของตนเองด้วย แก่นกายเล็กที่แข็งขันเต็มที่กำลังจะถึงจุดสูงสุดแล้ว ความอุ่นร้อนจากโพรงปากนั้นเป็นตัวกระตุ้นที่ดีพอกับจังหวะที่เร่งเร้า จนในที่สุดของเหลวสีขาวขุ่นก็พวยพุ่งออกมาจนเลอะเทอะปากและหน้าท้องน้อย คนเสร็จเเล้วกระตุกเกร็งจนต้องเอนตัวลงนอน

“อ๊ะ...”

คณานับคร่อมตัวทับร่างบางนั้นแล้วครอบครองริมฝีปากสีสตรอเบอร์รี่อีกครั้งเพื่อส่งน้ำรักที่คนตัวเล็กเพิ่งปล่อยออกมาเมื่อครู่ให้อีกคนกลืนเข้าไปด้วยกัน แล้วจึงค่อยปล่อยคนตัวเล็กออกจากพันธนาการ แล้วเตรียมจะเดินไปจัดการกิจของตัวเองบ้างที่ห้องน้ำ

“คุณนะ... ให้พายช่วยไหม”

คนตัวเล็กที่ยังคงหอบจากกิจกรรมเมื่อครู่ ลุกนั่งบนเตียงพร้อมใช้มือเล็กคว้าข้อมือหนาของอีกคนไว้ คณานับหันกลับมามองคนตัวเล็กอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก เด็กน้อยจึงใช้วิชาที่เพิ่งเรียนรู้มาเมื่อครู่สนองความต้องการของอีกคนบ้าง ปันความสุขน่ะหัวไวจะตาย
มือขวาจับกุมที่โคนแก่นกายใหญ่นั้นเพื่อประคองมันก่อนจะใช้ลิ้นเล็กเลียไอศครีมรสโปรด ค่อยๆละเลียดเลียแต่ไม่ครอบครอง แต่มันก็ทำให้ร่างหนาครางเสียงต่ำออกมาอย่างพึ่งพอใจ จึงใช้ริมฝีปากเม้มที่ยอดไอศครีม โดยไม่ลืมจะช้อนตามองไปยังเจ้าของไอศครีม

“คุณยั่วผมก่อนนะ”

“คุณยอมแพ้พายหรอ”

“ผมยังไม่ได้ลงโทษคุณเลยต่างหาก”

ถึงจะตอบอย่างนั้นแต่เขากลับพยุงเด็กดื้อให้ลุกขึ้นยืน เพราะมันคือการลงโทษปันความสุขจึงต้องจำใจยืนกอดอกหน้างอหันเข้ากำแพง เขาพาตัวเองเดินเขามาใกล้จนแก่นกายใหญ่ร้อนชนเข้ากับหลัง 

“คุณนะ... คือว่า ขอเวลานอก”

ปันความสุขดันเขาออกก่อนจะเดินไปหยิบบางอย่างในกระเป๋าสะพายของตัวเองมายื่นให้พร้อมใบหน้าที่แดงก่ำ

“ไปซื้อมาตอนไหน” ขำพรืดแต่ก็รับของมา

“เมื่อเย็นตอนไปร้านสะดวกซื้อ” เด็กน้อยหันกลับไปทางกำแพงเพราะความเขินอาย

“ทะลึ่งนะเรา”

“ก็แค่... ก็ต้องเตรียมตัวไว้ก่อน” 

           ถึงคณานับจะยังไม่หยุดขำแต่ก็ยอมเท เจลหล่อลื่น ใส่มือแล้วลูบที่แก่นกายของตัวเองอย่างลวกๆ

          "พร้อมไหม" ก้มกระซิบเบาๆพร้อมโอบเอวบางไว้
"..." เลิกถามได้เเล้ว เขินจะแย่
"ไม่ตอบคือพร้อมเนาะ" 

เขากดจูบเบาๆที่ซอกคอขาวจนถึงกกหูจนเสียงหวานดังอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าอีกคนเคลิ้มแล้วมือขวาก็ยกขึ้นประคองหน้าสวยให้หันมารับริมฝีปากของเขา มือซ้ายที่โอบเอวบางไว้ทีแรกสอดใต้ขาซ้ายเรียวเล็กของเด็กดื้อเพื่อยกมันวางลงบนเตียง แล้วค่อยเขยิบตัวเข้าไปจนแผงอกแกร่งแนบหลังเนียนสนิท

รสจูบในครั้งนี้วาบหวามจนปันความสุขเสียวท้องน้อยไปหมด มือซ้ายของคณานับเลื่อนมาหยอกเย้ากับแก่นกายเล็กอีกครั้ง ในขณะที่ปากก็ยังไม่หยุดที่จะตะหวัดเรียวลิ้นร้อนเพื่อช่วงชิงรสชาติในโพรงปากเล็กนั่น แน่นอนว่าในที่สุดแก่นกายเล็กก็ถูกปลุกอีกตามสัมผัสที่อีกคนส่งมาให้

นิ้วเรียวที่เปื้อนไปด้วยเจลหล่อลื่นปล่อยจากแก่นกายเล็กแล้วมาลูบไล้อยู่ที่ช่องทางข้างหลังอยู่สักพักจนคนตัวเล็กอ่อนยวบ แล้วค่อยแทรกเข้าไปเปิดทางก่อน ร่างบางท้าวมือซ้ายกับกำแพงเพื่อช่วยพยุงตัวเอง ในขณะที่มือขวากำลังขยุ้มผมของอีกคนที่กำลังดูดเม้มที่ซอกคอไปถึงบ่าของตัวเองจนเกิดรอยแดงจางๆ เปิดช่องทางข้างหลังจนพอใจแล้วเริ่มใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปแทน

“อ่าห์ แน่น” อุทานออกมาอย่างนึกหงุดหงิด ขนาดใส่เจลหล่อลื่นช่วยแล้วยังเข้าไปได้ยาก

“อ๊ะ... เจ็บ” จิกที่กลุ่มผมสีเข้มเพื่อหาที่ระบาย

หยาดน้ำใสไหลออกที่หางตาเพราะความเจ็บ คณานับค่อยๆขยับแก่นกายใหญ่เข้าออกเท่าที่ได้พร้อมทั้งจูบซับน้ำตา ขมับ และบ่าเล็กที่สั่นเทิ้มเพื่อปลอบประโลม  มือที่ว่างยังคงเค้นคลึงที่ยอดอกสีหวาน จนร่างเล็กแอ่นรับตามธรรมชาติ เขาจึงดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางสีหวานได้จนมิด

 ความเจ็บปวดในทีแรกจางหายไปทันทีที่ความกระสันถูกกระตุ้น หัวเล็กก็สั่นคลอนจนมือหนาต้องยกประคองไว้ เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องนอนขนาดเล็กคลอไปกับเสียงหอบหายใจถี่ของคนทั้งคู่ มือหนาอีกข้างยังคงช่วยชักแก่นกายเล็กขึ้นลงไปพร้อมกัน 
คนคุมเกมรวบร่างเล็กมานั่งบนเตียง เขานั่งขัดสมาธิแล้วอุ้มร่างเล็กมานั่งบนตักโดยยกให้เข่าชันขึ้นชิดอก หน้าสวยซุกลงที่บ่ากว้างพร้อมขบเบาๆในขณะที่อีกฝ่ายกำลังสอดใส่อวัยวะกระตุ้นความกระสันที่ช่องทางด้านหลังอีกครั้ง

“ผมรักคุณ” 

“พายก็รักคุณ” 

คนโตกว่าใช้มือข้างหนึ่งประคองสะโพกมนเเละเค้นคลึงไว้ ในขณะที่อีกข้างก็ช่วยคนตัวเล็กไปพร้อมกัน จังหวะที่เร็วขึ้นทำให้ร่างบางแอ่นโค้งเพราะความเสียวจนปล่อยมือจากร่างหนาแล้วมาท้าวไว้ที่เตียงนอน เขาเริ่มขยับสะโพกจนเกิดเสียงครางหอบคู่กับเสียงเนื้อกระทบกันอีกครั้ง มือที่ประคองสะโพกเมื่อครู่เลื่อนไปประสานกับมือเล็กข้างหนึ่งก่อนจะจับมือนั่นมาวางบนบ่ากว้างของตัวเอง

“พ...พาย จะไม่ไหว... อ๊ะ” เริ่มขมวดคิ้วเพราะช่องทางข้างหลังตอดรัดมากขึ้น

เสียงเล็กขนาดหายไปเมื่อมือหนาขยับเร็วขึ้นทั้งยังเพิ่มแรงบีบเค้น ในขณะที่สะโพกแกร่งก็กระแทกเข้ามาในช่องทางคับแคบจนเกิดเสียงเควบคู่ไปกับเสียงครางกระเส่าของสองคนที่เสพสมกันอยู่บนเตียงนอน มือเล็กก็จิกบ่ากว้างเช่นเดียวกับเท้าที่จิกอยู่บนเตียงนอน หัวเล็กกำลังสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่เร็วจนเสียวไปทั่วร่างกาย พร้อมแอ่นจนตัวงอ ดีที่มือหนาช่วยประคองแผ่นหลังเล็กไว้

“อ๊ะ... ค คุณนะ พาย ม ไม่ไหวแล้ว”

“อ่าห์”

สะโพกมนร่อนเร็วขึ้นจนหายใจหอบ ร่างบางกระตุกเกร็งพร้อมปล่อยน้ำรักไหลออกมาอีกครั้งจนเปื้อนบนลอนหน้าท้อง แล้วไหลลงไปจนเปื้อนไปยังร่องทางข้างหลังที่ยังมีแก่นกายใหญ่ค้างอยู่

“อื้อ”


คณานับประคองร่างบางลงนอนลงบนที่นอนโดยที่ยังไม่ได้ถอดแก่นกายออก เขายกขาสวยนั้นขึ้นมาพาดบนบ่าตัวเอง


          "ไหวไหม" เมื่อเห็นคนรักตาชื้นแบบนั้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้ "ผมหยุด..."
"ไม่ครับ" 

เขาโน้มตัวลงเพื่อจุมพิตที่หน้าผากมน เขาประสานมือทั้งสองกับมือเล็กแล้ววางมันบนหมอน หน้าสวยพยักขึ้นลงพร้อมยิ้มหวานจนเห็นร่องแก้ม

         "น่ารัก"
"รู้แล้ว"
"ผมรักคุณมากไปแล้วรู้ไหม"
"รู้ครับ พายชนะใช่ไหมแบบนี้"
"ครับ"

พูดจบก็ค่อยขยับสะโพกเข้าออกอีกครั้งพร้อมกับจุมพิตที่ริมฝีปาก ไม่ได้ร้อนแรงเช่นเดียวกับจังหวะที่เนิบนาบแต่ก็ชวนให้วาบหวามไปทั้งตัว ปากเล็กอ้าออกเพื่อให้เขาเข้ามาดูดดุนลิ้นเล็กจนเกิดเสียงดังคู่ไปกับเสียงเนื้อที่ถูกเร่งให้เร็วขึ้น การตอดรัดของช่องทางคับแคบทำให้เสียงแหบพร่าครางออกมาพร้อมเสียงหวาน แขนเล็กทั้งสองข้างถูกจับรวบไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว มืออีกข้างเกลี่ยไล้เบาๆบนแก้มที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝาด

          "อ่าห์..."


          สะโพกหนากระเเทกเข้ากับสะโพกมนที่แอ่นรออยู่เเล้วในจังหวะสุดท้าย น้ำรักอุ่นก็ล้นทะลักออกมาจากช่องทางคับแคบ ร่างหนาหอบพร้อมนอนลงบนคนที่อยู่ใต้ร่างที่ก็ดูจะเหนื่อยไม่แพ้กัน เขาเลยพลิกตัวออกมานอนข้างๆแทน ทั้งสองคนนอนตะเเคงเข้าหากัน มือหนาประสานกับมือเล็กโดยไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่นอนมองใบหน้าสีอมชมพูของคนรักเงียบๆ


          "มองแบบนี้หมายความว่าไงครับ"
"เจ็บไหม" ยกมือบางขึ้นมาจูบอย่างแผ่วเบา
"ทนได้" ตอบพร้อมเลื่อนตัวเข้ามานอนบนแขนแกร่ง เหมือนเด็กต้องการความอบอุ่น
"หนาวหรอ... ก็ห่มผ้าเเล้วนี่ เนื้อ...ผมก็ห่มให้เเล้ว"
"ไหนคุณนะบอกจะพามาเปลี่ยนเสื้อ" ย่นจมูกเอ็ดอีกคน
"ก็ต้องถอดก่อนไงครับ"
"นิสัยไม่ดี"
"โกรธหรอ"
"..."
"คุณชนะแล้วยังโกรธอีกหรอ เอาแต่ใจจังนะเดี๋ยวนี้"
"..."
"ตัวผมคุณก็ ได้ เเล้ว คุณจะ เอา อะไรอีกครับ คุณพาย" ตั้งใจเน้นนั้นแหละ
"เกลียดคุณนะอ่ะ" เพราะเขินกับประโยคของคนตรงหน้า เลยเลือกกอดร่างหนาแล้วซุกหน้าไปที่อกแกร่งเหมือนที่ชอบทำ
"ดื้อเอ้ย"
"ง่วงแล้วจะนอนห้ามกวน" แกล้งหลับตาไปแบบนั้นแต่สุดท้ายก็อดจะอ้อนไม่ได้ "กอดด้วย หนาว"
"ครับ"

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อย่าลืมไปคุยกัน ในเม้นหรือ #ไม่รักชยอกี นะคะ

ตอนนี้ไม่รักชยอกีไม่ไหวเเล้วค่ะ รักมากเลย เกินต้าน

อาการเป็นยังไงกันบ้าง ความยาวเท่าหนึ่งตอนปกติเลย 55555